vragen
veel gestelde vragen over rauwe voeding
we leerden allemaal: geef je hond NOOIT (kippen-)botten
Dat klopt, botten van gevogelte, maar ook bijvoorbeeld konijn, zijn gevaarlijk als ze VERHIT geweest zijn. Door verhitting
verandert de samenstelling van het bot: het wordt hard en splintert makkelijk. Omdat mensen nu eenmaal vlees eerst moeten koken
of braden voor het gegeten kan worden, krijgen huishonden wel eens een verhit botje te pakken, met alle mogelijke gevolgen van
dien. Rauw bot is heel anders van samenstelling, het is redelijk zacht en elastisch en de hondenmaag kan dit prima aan.
Bovendien blijft het gebit van de hond, door het kauwen op bot, veel schoner.en hoe zit dat dan met Salmonella en andere enge bacteriën?
Inderdaad, kip en eieren kunnen Salmonella bacteriën bevatten, hondenbrokken ook! Mensen hebben hier wel enige weerstand tegen, maar oudere, zieke en heel jonge mensen kunnen er flink last van krijgen. De sappen in de hondenmaag zijn echter veel zuurder dan die bij de mens en de Salmonella zal zelden de maag van een hond levend verlaten. Maar bij oudere of zieke honden zou Salmonella (lichte) problemen kunnen geven (alhoewel ik nog nooit van een bewezen geval van alleen een Salmonella infectie met slechte afloop bij een hond gehoord heb), let daarom altijd goed op de hond en pas zonodig zijn eten wat aan.En zorg voor een goede hygiëne zodat je zelf geen problemen met Salmonella krijgt.
elke maaltijd voor de hond moet compleet en gebalanceerd zijn
Dat is leuk en aardig, maar geen mens eet elke maaltijd alles wat hij nodig heeft. Als je maar in de loop van de tijd alles binnen krijgt. Dat geldt voor honden ook. Door genoeg afwisselende voeding te geven krijgt een hond alles binnen wat hij nodig heeft.Hoe zou de hond anders alle voorgaande eeuwen overleefd hebben toen er nog geen speciaal hondenvoer was?
voeding
- waarom wij onze Chow Chows rauwe voeding geven en verdere informatie over rauwe voeding (ook BARF genoemd)
- voeding
- over op rauw
- vragen
- boeken en sites
deze pagina is gewijzigd op:
6 oktober 2009
© Anita Meulstee