vale aeternum Eoos

Ons chowige Chowtje is er niet meer...
Vaarwel dageraad, pruttelpotje, nachtzuster Eoos...

Eoos werd genoemd naar de griekse godin van de dageraad, helaas duurde haar leven nog geen twee jaar...

Ze was ons pratende Chowtje, ze kon blaffen, piepen, knorren, pruttelen, keffen en dat dan allemaal ook nog in veel verschillende toonhoogtes en met elk geluid bedoelde ze iets anders.
Ze was de "chowigste" Chow Chow die we ooit gehad hebben, éénkennig, zeer loyaal naar haar roedel, eigenwijs en zorgzaam. De meeste Chows worden niet snel volwassen, maar zij was erg langzaam, misschien was dat achteraf gezien wel een teken...

Als we aan haar denken komen er vooral veel liedjes in onze gedachten, zoals deze aangepaste versie van de Banana Boat song:

E-oos, me say E-oos
daylight come and me wanna go home

Ze waakte 's nachts over ons, ze heeft Frank een aantal keer wakker gemaakt als hij last kreeg van zijn hartritme stoornis. En mij ook een paar keer toen ik nog niet aan de schildkliermedicijnen zat. Daarom kreeg ze de bijnaam Nachtzuster Eoos en daar hoort het liedje van Doe Maar bij:

Nachtzuster, wat moet ik zonder jou beginnen
Nachtzuster, ik brand van binnen
Nachtzuster, doe iets aan de pijn
Nachtzuster, wat ben ik zonder al je zorgen
Nachtzuster, haal ik de morgen
Nachtzuster, doe iets aan de pijn

Het einde kwam onverwacht, na de sterilisatie leek ze goed bij te komen, maar ze kreeg een heel heftige allergische reactie (anafylactische shock) die gepaard ging met bloederige diarree. De dierenarts heeft nog met Utrecht gebeld, maar daar kon men weinig hoop bieden, men sprak van "shock shit" waar niets meer aan te doen was. Maar Eoos wilde niet opgeven, piepte, kefte om aan te geven dat het haar allemaal niet beviel.

Verraad mij niet, verlaat mij niet
en geef je niet over, maar vecht voor mij.
Koud kan de nacht zijn en de dag zonder kleur,
leeg is mijn leven zonder jou...
Dus neem niet af wat je mij gaf,
heb me lief, alsjeblieft!
Verlaat me niet...
(Marco Borsato)

Uiteindelijk besloten we om haar voor de nacht mee naar huis te nemen, in de hoop dat ze daar was tot rust zou komen. Ik heb het grootste deel van de nacht bij haar gewaakt, tot ik zo moe was dat het niet meer ging. Frank wakker gemaakt en die heeft Eoos weer meegenomen naar de dierenarts. Samen hebben ze alle mogelijkheden nog eens afgelopen, maar dat mocht niet meer baten, op het zelfde moment kwamen ze tot de conclusie dat het vechten voor haar leven in lijden veranderde en hebben er een eind aan gemaakt...

Met Chimay ben ik ook naar de dierenarts gegaan. Chimay had altijd rustig gereageerd toen Nemo en Gladdich overleden waren, maar dit was anders, Eoos was haar dochter... Chimay prbeerde het leven in Eoos terug te likken, besnuffelde haar, likte nog eens, dat raakte ons diep. Maar ook Chimay kon niets meer veranderen...

En wat heel vreemd is... sinds haar dood heeft Frank geen hart-ritme problemen meer gehad, alsof nachtzuster Eoos die meegenomen heeft...

Vale aeternam Eoos, vaarwel voor eeuwig Eoos


Veel hartverwarmende reacties na het overlijden van Eoos. Charlotte maakte zelfs een beeldje van haar, dat nu een ereplaats heeft boven in de bibliotheek, naast de foto van Esmo...


Lelystad, 1 september 2011