requiem voor Pandora

Ca-Caliban's Pandora

Pandora regenboog
Franks meisje is er niet meer
de leeuwin is geveld

Door de knie operaties in 2002 was Pandora steeds meer op haar voorpoten gaan lopen en dat belastte haar ellebogen teveel. Omdat haar rug aangetast was door spondylose werd dit nog verergerd. Ze kreeg steeds meer pijn en dit leidde tot gedragsproblemen. Ze kon minder en minder hebben, de geringste afwijkingen in het dagelijks leven werden teveel voor haar.

In januari ging het al slecht met haar, maar met behulp van een klassiek homeopaat leek ze zich redelijk te herstellen. Pandora verheugde zich nog op de puppies van Callisto, maar toen de zwangerschap mis ging begon Pandora Callisto aan te vallen. Dit hebben we nog tijdelijk opgelost door ze apart te houden. Maar Pandora was helemaal op...

De maandag vóór haar dood kwam een jongetje hier uit de buurt aan de deur met 3 van die rode kauwstokjes en een buffelhuid schoentje, voor de Chows. De kinderen wisten al dat het niet zo goed ging met Pandora, voeger liet ze zich met alle plezier en geduld door een dozijn handjes aaien, maar de laatste maanden wou ze meestal niet meer en als de kinderen dan mochten aaien van mij, moesten ze wel van haar rug afblijven vanwegen de spondylose.

Toen we 6 jaar eerder op Rotterdam Zuid kwamen wonen, waren de meeste kinderen heel bang voor honden (ze waren bijna allemaal van Turkse, Marokaanse of Pakistaanse afkomst), maar van Pandora hebben ze geleerd dat niet alle honden eng zijn.

Het jongetje begreep dat één buffelhuid-schoentje niet makkelijk te verdelen was en zei dat die voor Pandora was, omdat ze zo ziek was. Ik legde de spullen even op de tuintafel, om later uit te delen en ging verder met werken in de tuin. Opeens hoorde ik een vreemd geluid, ik draaide me om en zag Pandora, intens tevreden met zichzelf, met haar voorpoten op de tuintafel het tweede rode kauwstokje pakken. Ik kon het niet overt mijn hart verkrijgen om er iets van te zeggen, ze was zo blij (en dat was ze de laatste tijd niet zo vaak meer). Callisto lag binnen te slapen, dus het kon geen kwaad, Nemo lag wel in de tuin, maar Nemo en Pandora hadden nooit ruzie over eten. Pandora liep met het stokje naar het grasveldje en begon het genietend op te eten. Toen het op was ging ze weer naar de tafel en pakte het derde stokje en daarna het buffelhuid schoentje. Dit had ze haar hele leven dus niet gedaan, iets van een tafel pakken. Callisto doet het wel als je niet uitkijkt en Nemo zou het echt nooit doen.
Ik zal haar in en in tevreden uitdrukking nooit vergeten...

Na nog een flinke aanvaring met Callisto op dinsdag avond, besloten we dat het genoeg geweest was en zijn we met, pijn in ons hart, op woensdag naar de dierenarts gegaan, waar ze vredig is ingeslapen...

Rotterdam, juni 2004

Rust zacht lieve Pandora,
we hebben veel van je gehouden en we missen je...

Ren weer gezond rond bij de Regenboogbrug, wachtend op Frank, samen met Dorka.

Pandora regenboog

"On oublie rien"
("wij vergeten niets", Jacques Brel)
lijn
"Nothing is ever forgotten"
("niets wordt ooit vergeten", tv-serie Robin of Sherwood, BBC 1984)

onze Chows

meer over Pandora
Pandora (1996-2004)
fotoalbum Pandora
stamboom Pandora

deze pagina is gemaakt op:
22 juni 2004
© Anita Meulstee

Valid CSS Valid XHTML 1.0 Strict HOME | sitemap | vrijwaring | contact
© Anita Meulstee