vaarwel Nemo

onze vriend is verder gegaan op zijn reis
vaarwel Nemo... vaarwel...

Op vrijdag 8 september 2006 is Nemo ingeslapen....

De week daarvoor was hij twee keer al bijna weg, het was zijn tijd. De laatste maanden ging het langzaam bergafwaarts met hem. Een week eerder was hij nog met mij en Chimay naar het Oostrandpark mee geweest, maar het stukje lopen van de parkeerplaats naar de schapen van Ed en Henny was al bijna teveel. Maar hij heeft daar nog een fijne dag gehad.

De dag daarna kwam Frank's vader, die bij ons in huis woonde toen Nemo bij ons kwam. Nemo was erg blij om hem te zien, het leek alsof hij op hem gewacht had. Daarna ging het in een rap tempo achteruit met Nemo.

Bij de dierenarts waren ze erg aardig. Omdat Nemo altijd erg in de stress ging bij dierenartsen, mocht hij in de auto blijven en heeft in de auto z'n eerste injecties gehad (domitor en valium) toen hij weg begon te zakken heb ik hem mee naar binnen genomen. Eigenwijs als altijd wilde Nemo het kleine stukje (de auto stond voor de deur van de praktijk) zelf lopen....
De spreekkamer in heb ik hem gedragen, want dat ging echt niet meer. Chimay ging ook mee naar binnen, maar wilde weg toen de dierenarts de laatste spuit pakte. Frank heeft haar toen in de auto gezet. Na de laatste injectie kwam er een enorme golf bloed uit Nemo's neus, er stond blijkbaar van binnen al iets op knappen. Het was een rustig en mooi einde van een oude hond.

Een waardige reisgenoot was hij in de reis door het leven; een strijder en een buddha; trots, waardig, eigengereid; een Chow Chow die vroeger als tempelwachter geleefd zou kunnen hebben.

Goede reis Nemo, vaarwel....

Lelystad, 16 september 2006